Բլոգ
«Մեր Հիշատակը»․ պատմություն կարոտի, հիշողության և հոգատարության մասին
Երբ հեռավորությունը բաժանում է մեզ հարազատ վայրերից, բայց ոչ՝ հարազատ մարդկանց հիշողություններից։
Մի զգացողություն, որը ծանոթ է հայրենիքից հեռու ապրողներին
Սարգիսը շուրջ տասը տարի ապրել է Հայաստանից հեռու։ Ինչպես արտերկրում ապրող շատ հայեր, նա էլ հայրենիքի հետ կապված ուներ փոքրիկ սովորություններ, հիշողություններ ու պարտավորություններ, որոնք հեռավորության պատճառով երբեմն դժվար էր իրականացնել։
Դրանցից մեկը հարազատների շիրիմներին այցելելն ու դրանք խնամված պահելն էր։
Հայաստանում գտնվելու տարիներին դա բնական մի բան էր․ այցելել, ծաղիկներ տանել, մաքրել տարածքը, մի փոքր կանգնել ու հիշել։ Իսկ հեռվից ամեն ինչ այլ էր։
Սարգիսը երբեմն խնդրում էր ընկերներին ու հարազատներին այցելել գերեզմանատուն, երբեմն էլ դիմում էր համապատասխան ծառայությունների։
Բայց Սարգիսն ունի մի առանձնահատկություն․ նա չափազանց ուշադիր է մանրուքների նկատմամբ։ Այն մարդկանցից է, ովքեր նկատում են նույնիսկ այն, ինչ ուրիշների աչքից կարող է վրիպել։
Նրա համար կարևոր էր ոչ միայն այն, որ տարածքը մաքուր լինի։ Կարևոր էր, թե ինչպես է կատարվել աշխատանքը, արդյոք ուշադրություն է դարձվել փոքրիկ մանրուքներին, արդյոք ամեն ինչ արվել է նույն հոգատարությամբ, որով ինքը կաներ։
Եվ երբեմն, անգամ կատարված աշխատանքից հետո, նրա ներսում մնում էր մի զգացողություն՝ կարծես ինչ-որ բան դեռ կիսատ էր։
Ոչ թե որովհետև ինչ-որ մեկը վատ էր աշխատել, այլ որովհետև հարազատի հիշատակին վերաբերող հարցերում յուրաքանչյուրիս պատկերացումները շատ անձնական են։
Տասը տարի անց՝ վերադարձ հայրենիք
Հայաստան վերադառնալուց հետո Սարգիսը մտածում էր սեփական գործ սկսելու մասին։ Ուզում էր ստեղծել մի բան, որն իսկապես օգտակար կլիներ մարդկանց։
Մի օր նա կրկին հիշեց արտերկրում ապրելու տարիները, այն անհանգստությունը, երբ հեռվից փորձում էր հոգ տանել հարազատների շիրիմների մասին։
Եվ ինքն իրեն մի պարզ հարց տվեց.
«Իսկ եթե ստեղծեմ այնպիսի ծառայություն, որից ինքս հանգիստ սրտով կօգտվեի, երբ Հայաստանից հեռու էի»։
Այդ մտքից էլ աստիճանաբար ծնվեց «Մեր Հիշատակը»՝ MerHishatak.am։
Ավելին, քան գերեզմանների խնամք
Սարգիսի համար սկզբից էլ պարզ էր՝ այս աշխատանքը սովորական մաքրություն չէ։
Յուրաքանչյուր շիրիմ ինչ-որ մեկի հիշողությունն է։ Ինչ-որ մեկի մայրը, հայրը, տատիկը, պապիկը, ընկերը կամ պարզապես շատ թանկ մարդը։
Այստեղ կարևոր են ոչ միայն մաքուր քարն ու խնամված տարածքը, այլև վերաբերմունքը։
Հենց այս մտածելակերպով էլ ձևավորվեց «Մեր Հիշատակը»՝ գերեզմանների խնամքի և բարեկարգման ծառայություն Հայաստանում։
Մեր աշխատանքը ներառում է գերեզմանների մաքրում, շիրմաքարերի խնամք, տարածքի բարեկարգում, խոտածածկույթի հեռացում և պարբերական այցելություններ։
Մենք ցանկանում ենք օգնել հատկապես նրանց, ովքեր ապրում են արտերկրում կամ տարբեր պատճառներով չեն կարողանում հաճախ այցելել հարազատների շիրիմներին։
Որպեսզի հեռավորությունը չդառնա լրացուցիչ անհանգստության պատճառ։
Որովհետև հիշելը նույնպես հոգատարություն է
«Մեր Հիշատակը» ծնվել է շատ անձնական զգացողությունից՝ կարոտից, պատասխանատվությունից և այն ցանկությունից, որ հարազատ մարդկանց վերջին հանգրվանը միշտ խնամված լինի։
Սարգիսը լավ գիտի, թե ինչ է նշանակում հեռվից մտածել մի վայրի մասին, ուր կցանկանայիր անձամբ այցելել։
Եվ հենց այդ պատճառով էլ «Մեր Հիշատակի» հիմքում մի պարզ սկզբունք է՝ յուրաքանչյուր աշխատանք կատարել այնպիսի ուշադրությամբ ու հարգանքով, ինչպիսին կցանկանայինք մեր հարազատների համար։
Մեր Հիշատակը։ Հեռավորությունը չի խանգարում հոգատարությանը։